Janusz Andrzejczak - Wiersze

                                                                                                                        

Janusz Andrzejczak

Urodził się 11.01.1956 roku w Toruniu. W mieście tym mieszka i pracuje, jednak każdą wolną chwilę spędza szukając ciszy. Znajduję ją na drogach i bezdrożach. 
Lasy, puszcze, zagubione w nich jeziorka, ścieżki znane tylko zwierzętom, ale i rozstaje dróg z samotnym krzyżem, sosną kapliczną…to jego wsród nich życie. 
Poproszony o kilka zdań o sobie i swojej twórczoąci  napisał:.

Rozczaruje się moimi wierszami ten, kto będzie w nich szukał tego, co ukryte.
„Ukrycie” w tych utworach to niewysłowiona nazwa każdego miejsca, w którym doświadczyłem piękna i nieskończoności.

Jeśli

Jesteś dziecię

dopóki dostrzegasz

motylka na kwiecie

dopóki pieska

po łebku czule głaszczesz

i za barwnym ptaszkiem

masz chęć na drzewo się wspiąć

penetrować chaszcze

Jeśli swą siwą już głowę

na kwietnej łące składasz

i laską drzewko

podpierasz złamane

to i w starości

dzieciństwo będzie ci dane

Jeśli o Ojczyźnie myślisz

na niebo patrząc

włoskie greckie

i łzę tęsknoty ronisz

To jesteś

wciąż jesteś dzieckiem

A  ja

A ja

lubię widzieć czarno

patrzeć jak ćmy

do światła się garną

za mną, przede mną

księżyc nad lasem

co świeci kropką

albo nawiasem

Uwielbiam w nocy

potknąć się o korzeń

gwiazdy zobaczyć

i wyszeptać:

„Boże…”

Ja stąd

A ten las, z moich nasion,

a ten sad, z moich pestek

więc ja cały z tego lasu

z tego sadu jestem

I ja cały z tego domu

z tych pokoi, z drzwi i okien

tylko tam zbudzony świtem

tamtym tylko zgasły mrokiem

W tej stodole, w tej drewutni

na podwórzu, w tym kurniku

nawet i w drewnianym kołku

który mnie do pola przykuł

Cały sobą stamtąd jestem

po jak nigdy, oczy mokre

z żurawiami, nie odlecę

tu zostaję, po widnokręg.

JAK  TO  OPISAĆ

Co warte pisanie

jak to opisać

Krajobraz powłóczysty

ledwo w zarysach

przy drodze

kilka lip i jarzębin

i kapliczka w głębi

w niej baba w chuście

dziad z długą brodą

nad świętą wodą

z ikoną i świecą

A dzień już w lesie

a mgła już w łące

ostatnie ptaki lecą

posiany w niebie mak

Jak to opisać

Jak to

Jak

Janusz Andrzejczak.