Archiwum bloga

piątek, 6 kwietnia 2018

Władysław Sebyła 1902-1940

kwiecień 2018r


Tylko raz krzaki stają w białym śniegu kwiatów.
Oczy są fijołkami,
A wiatr głaszcze — i pachnie włosami,
Wiosennym ciepłem wieje od dalekich światów.

Wtedy burze są szczęściem, a słowa muzyką,
A śmiech jest błękitnym niebem.
I oczami są zielone gwiazdy,
Największymi smutkami odjazdy,

A marzeń niespełnionych ból — powszednim chlebem.
I nie masz wtedy mocy, co by się oparła
Nocy,
Trylom płynącym z słowiczego gardła
I ciszy pachnących warg.
Bo oczy są fijołkami — i niebem,
A wiatr pachnie suchymi włosami.
I pod wiewem dalekich, błyszczących światów
Zielone krzaki stają w białym śniegu kwiatów. 
   

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Komentatorzy mogą korzystać z opcji "Anonimowy". zostawiając podpis.