 |
| William Hunt 1857 |
* * *
Nie mijaj ranku
zatrzymaj swe ptaki
jeszcze się zdążysz naobracać w czasie
przystań mi wiosno w półobrocie światła
wahaj się chwilę w odcieniach zieleni.
Przedłuż mi zmierzchu swą wczesność do syta
nie śpiesz się maju
trwaj moja miłości
o lata- kiedy się wami nacieszę.
Przemija życie jak noc: w okamgnieniu.
Przemija ziemia w ułamku promieni.
3 komentarze:
Tak sobie myślę że tylko przemijanie jest czymś stałym...
I nokogo nie ominie .
Jaki piękny ten obraz! Poezja ze sztuką to świetne połączenie.
Prześlij komentarz