Emily Dickinson - WIERSZE

 

Emily Dickinson

(1830–1886) – amerykańska poetka. 

Uważana za jedną z najwybitniejszych postaci w historii amerykańskiej literatury pięknej znana z nowatorskiego stylu, wierszy o miłości, śmierci i duchowości. 

Najbardziej tajemnicza poetka w historii..... praktycznie całe życie spędziła w domu, prawie nie podróżowała, prowadziła dom i opiekowała się chorą matką, Swoje wszystkie uczucia intensyfikowała w wierszach -  

Stworzyła blisko 1800 wierszy, z których za jej życia opublikowano zaledwie kilka.

Nadzieja

"Nadzieja" jest tym upierzonym
Stworzeniem na gałązce
Duszy - co śpiewa melodie
Bez słów i nie milknące -

W świście Wichru brzmi uszom najsłodziej -
I srogich by trzeba Nawałnic -
Aby spłoszyć ptaka maleńkiego,
Co tak wielu zdołał ogrzać i nakarmić -

Śpiewał mi już na Morzach Obcości -

W Krainach Chłodu -
Nie żądając w zamian Okruszka -
Choć konał z Głodu.

Emily Dickinson

135. 

Wody - uczy pragnienie.
Brzegu - morskie przestrzenie.
Ekstazy - ból tępy jak ćwiek -
Pokoju - o Bitwach pamięć -
Miłości - nagrobny Kamień -
Ptaków - Śnieg.

To, czegośmy się bali, przyszło 

 To, czegośmy się bali, przyszło,
Lecz mniej przerażające -
Lęk trwał tak długo, że się zdało
Niemal logicznym końcem -
Przed każdą Grozą - jest Prób seria  -
Przed Rozpaczą - Przymiarka -

Ciężej jest wiedzieć, że coś Czeka 
Nas - niż że nami Targa -
A Przymierzanie Najgorszego -
Rankiem- gdy nas oniemi -
Straszniejsze - niż gdy jest nam Strojem
Do końca dni na Ziemi. 

W tym, że nie zdarzy się na nowo,

Jest cała słodycz życia.

Takiej pewności żadna inna

Wiara nam nie użycza.

 

Jeśli coś będzie, to najwyżej

W odrębnym stanie czy bycie —

Ta pewność budzi w nas apetyt

Dokładnie odwrotny: na życie.

 

wiersze tłum.. Stanisław Barańczak