Archiwum bloga

niedziela, 8 maja 2022

Edward Stachura - Tango triste



To było tak, jak zaćmienie słońca w sercu:
Przestała naraz widzieć mnie;
To było tak, jak trzęsienie ziemi w Peru:
Przestała naraz słyszeć mnie;
To było tak,
Jak o latarnię morską
Rozbija się wędrowny ptak.

            Fabian Perez



------------------------------------------------------------
W najgłębszą ciemność strącił mnie największy blask.
Tango - żałobny śpiew jak po szarańczy.
Tango - to smutna myśl, którą się tańczy.
Z kulą u nogi przeklętej pamięci,
Z nożem, co w plecach aż do rękojeści,
Z obłędem, co w oczach się nie mieści.
Niech będzie tak, że zaćmienie zawsze będzie:
Nie wyjdzie słońce dla mnie już:
Niech będzie tak, że trzęsienie ziemi wszędzie:
Zaginął wszędzie po mnie słuch;
Niech będzie tak,
Bo ja nie żyję wcale,
Bo duchem ptaka stał się ptak.
-------------------------------------------------------------
W najgłębszej nocy tańczę do czarnego dnia.
Tango - żałobny śpiew jak po szarańczy.
Tango - to smutna myśl, którą się tańczy.
Z kulą u nogi przeklętej pamięci,
Z nożem, co w plecach aż do rękojeści,
Z obłędem, co w oczach się nie mieści.


"Tango triste"  wyk:Jacek Różański

3 komentarze:

Anonimowy pisze...

Nie znałam tego wiersza, a jest cudowny!
jotka

donka pisze...

Ten fragment: "Z kulą u nogi przeklętej pamięci," zmusił mnie do zastanowienia.... czy naprawdę..... a może odwrotnie - ta kula jest nam potrzebna?

Masz rację piękny, wstrząsający wiersz jak to u Stachury.

Różańskiego też warto posłuchać.

Pozdrawiam serdecznie... miłej niedzieli.

Anonimowy pisze...

To zależy, jakie mamy wspomnienia, czasami to kula u nogi, jeśli nie potrafimy odkreślić grubą krechą i pójść dalej...
jotka