Archiwum bloga

wtorek, 23 stycznia 2018

Andrzej Waligórski - Panienka z pierwszej i drugiej ręki

mal. Helena Lam
Panienka z pierwszej ręki
To przedmiot lirycznych westchnień,
Promyczek słońca maleńki,
Kwiatki nad wodą niebieskie.

Jeszcze są przed nią udręki
Pierwszy, dziewiczy jęk
Panienka z pierwszej ręki
Świeżutki, cieplutki wdzięk.

Panienka z pierwszej ręki
Czysta, jak kwiecie akacji:
Nie wie, co stresy i sęki
Prostracji i alienacji.

Przez życia burze i lęki
Na rękach musisz ją nieść -
Panienkę z pierwszej ręki,
A razem z nią - i jej cześć.

Panienka z pierwszej ręki,
Gdy ją porzucić spróbujesz,
Odwoła się do mateńki:
A ta ci życie zatruje.

Przetrzymaj, zaciśnij szczęki
I znajdź - rozejrzawszy się w krąg -
Panienkę z drugiej ręki
Lub z kilku dalszych rąk.
La, la, la
La, la, la
Panienka z drugiej ręki
To przedmiot naszych pożądań,
Nie ma, jak inne panienki,
Przesadnych życzeń i żądań,

Rzadko przeżywa udręki,
Obcy jej upór i lęk.
Panienka z drugiej ręki
Sprawdzony, zmierzony wdzięk.

Panienka z drugiej ręki
Dobra na okres wakacji,
Ma już za sobą sęki
Społecznej weryfikacji.

Kmicic do swojej Oleńki
Uderzał pięć lat lub sześć
Panience z drugiej ręki
Wystarczy życzliwe - cześć!

La, la, la...
La, la, la...

Panienka z drugiej ręki.
Gdy ci się znowu znudzi
Rzecz załatwicie od ręki
Jak dwoje dorosłych ludzi.

Lecz czasem na dźwięk piosenki
Nagle zapatrzysz się w dal
Panienka z drugiej ręki,
Panienka z drugiej ręki...


Panienka z drugiej ręki...
Z drugiej... A jednak żal.

2 komentarze:

Anonimowy pisze...

Hihi..dobrze mi się śpiewało czytało....no tego kobieta nie mogłaby napisać ...tylko facet z krwi i kości...mocno doświadczony....hihi Malwina

donka pisze...

Nie wiedziałam, że to kiedyś śpiewałaś..... a kiedy?
donka