Etykiety

poniedziałek, 24 maja 2021

Poświatowska Halina - jestem jak gwiazda

 

Annie Stegg Gerard


jestem jak gwiazda
gotowa w każdej chwili
zsunąć się z nieba
runąć we wszechświat
 
 
jestem jak owoc dyni
dojrzały gotów rozpęknąć
i wydać ze swego wnętrza
plon ziarna
 
 
jestem jak rozdeptany ptak
w agonii
rozczesujący dziobem skrzydła
podziwiający ich wietrzną konstrukcję
 
 
jestem jak błysk słońca
na ciemnym metalu drzwi
które prowadzą we wszechświat

 

niedziela, 23 maja 2021

Jotka - Deszczowo


autor: Jotka


Zmokły mi włosy i myśli,
cień melodii
przez szum deszczu
próbuje się przebić
rytmicznie.
 
Dmuchawcom
deszcz grzywy posklejał,
kwiaty pokrzyw
stokrotkom
kłaniają się
ślicznie.


Zmokły mi oczy i serce
jakoś w deszczu
tańczyć się nie chce,
mokrym stopom
do radości daleko
by zaszaleć
na ulicy publicznie.
 
W lustra kałuż
mój parasol
zagląda w zachwycie,
mokrej duszy
jakoś tak smętnie,
lirycznie...
 
Jotka
 
środa, 19 maja 2021


sobota, 22 maja 2021

Jeremi Przybora - Bądź mi tatą!

 




Może pan był kiedyś brunet okazały -
ujmujący, czarujący uwodziciel pań -
i dziewczyny pana zewsząd otaczały,
zakochując się i trując tuzinami dlań.
 
Dziś to, proszę pana, są już echa -
fotografie, których w szafie szuka drżąca dłoń,
i jeżeli ja do pana się uśmiecham,
to mam inną i niewinną prośbę doń:
 
 Bądź mi tatą -
źródłem pociech
bądź sierocie,
łez zapłatą.
 
Bądź mi tatą -
nakarm głodną,
ciało modną
okryj szatą.
 

Zaopiekuj się mym losem -
mawiaj do mnie ciepłym głosem -
roztocz tkliwość naokoło -
całuj w czoło.
 
Latem wywieź mnie na wieś
lub gdzie indziej jakoś gdzieś,
zimą ciepłą i przytulną otocz chatą.
Bądź mi tatą -
 
no, bądź!
 
Niech pan dzisiaj już do tamtych lat nie tęskni,
że obeszły się, gdy przeszły, z panem nie tak źle.
Niech pan raczej rezygnuje z przewag męskich -
ale za to jako tato niech pan lubi mnie.
 
Ja sympatią mą do pana zapałałam -
więc, o Boże, niech pan złoży tę ojcowską dłoń
na me ramię lub podobną mu część ciała,
a na inną mniej niewinną - Boże broń!
 
Bądź mi tatą -
przywiązania
dam ci w zamian
skarby za to.
 
Bądź mi tatą -
chroń od wszystkich
złych i śliskich
tarapatów.
 
Poślij uczyć mnie języków -
nie dopuszczaj do wybryków -
jasną przyszłość stwórz bogatą
z plutokratą.
 
A gdy już opuścisz świat -
w moim sercu rzewny ślad
najpiękniejszą będzie ci rekompensatą -
żeś ty tatą
 
mi był.


Ewa Lipska -


"Za tyle lat"

Za tyle lat na ile będę wyglądać
o ile dojrzeją do mówienia o nich
za tyle lat powrócę popatrzeć na chwilę
dom mój krokiem skończonym przypomnieć.

Drzwi otwarte. Och przeciąg! Nie zamknąłeś
i rozmowy nasze uleciały
Teraz świat je podsłucha

Teraz świat je rozniesie
Będą jeszcze raz umierały.

Jak niewiele się zmienia,
Pokój pogodny zaproszeń na herbatę.



W krzesłach lekko wytartych drżą jeszcze nasze cienie.
Już półcienie. Wypełzły przez lato.


Stół pokryty wyznaniem. Moim. Twoim. Już nie wiem
Talon szczęścia. Nie wykupiony.
Jeszcze kwiaty dla ciebie
stoją chude wyschnięte zdumione

Jeszcze wiersze. Ach wiersze wsparte niemym porywem
teraz z ręki do ręki przenoszę.
Ale wiersze jak wiersze. Ale wiersze jak życie.
Może tylko trochę bardziej siwe.


piątek, 21 maja 2021

   O MIŁOŚCI 

  słowami ks,Jana Twardowskiego:


jest miłość trudna

jak sól czy po prostu kamień do zjedzenia

jest przewidująca

taka co grób zamawia wciąż na dwie osoby

niedokładna jak uczeń co czyta po łebkach

jest cienka jak opłatek bo wewnątrz wzruszenie

jest miłość wariatka egoistka gapa

jak jesień lekko chora z księżycem kłamczuchem

jest miłość co była ciałem a stała się duchem

i ta co nie odejdzie --- bo znów niemożliwa


Eedward Stachura - "fabula rasa" fragmenty

 

          MIŁOŚĆ - Jeden z wątków dzieła  "Fabula rasa"/, które  powstało przed                                    pierwszą, nieudaną próbą samobójczą Edwarda Stachury.

                                      

                                                         Miłość nie jest

idealna, platoniczna, tragiczna, ślepa, szalona, braterska, przyjacielska, rodzicielska, małżeńska.
Miłość nie jest afektem, emocją, sentymentem
Miłość nie jest brutalnym ani subtelnym, ani jakimkolwiek posiadaniem.
Miłości nie można sobie zaskarbić ani jej tanio lub drogo, za bajońska sumę kupić, nabyć na własność i zamknąć pod kluczem.
Miłość nie jest czyjaś
Miłość nie nakłada obrączki i nie ściąga obrączki
Miłość nie poślubia ani się nie rozwodzi Miłość nie włóczy się po sądach
Miłość się nie procesuje
Miłość nie przysięga i nie krzywoprzysięga
Miłość nie potrzebuje zapewnień o lojalności, wierności, wzajemności
Miłość nie potrzebuje wdzięczności
Miłość nie dzieli się na osobową i bezosobową
Miłość nie jest rozdarciem pomiędzy jednym a drugim ani pomiędzy jednym a wszystkim
Miłość nie jest wyborem
Miłość nie jest powtarzaniem
Miłość nie jest nawykiem
Miłość nie jest pamięcią, wspomnieniem, marzeniem
Miłość nie jest fotografią, wizerunkiem, obrazem, żadnym przedstawieniem plastycznym
Miłość nie jest myślą
Miłość nie jest wyznaniem miłości
Miłość nie jest opisem miłości
Miłość nie jest zaprzeczeniem seksu
Miłość nie jest pożądliwością, lubieżnością
Miłość nie jest wstrzemięźliwością, umartwieniem się, ascezą
Miłość nie jest nakazem, rozkazem, zakazem
Miłość nie jest skutkiem przyczyny ani przyczyną skutku
Miłość nie jest zawiścią, zazdrością, mściwością
Miłość nie jest cierpieniem
Miłość nie jest przede wszystkim słowem. żadnym słowem. ani tym co na pseudopoczątku, ani tym co tutaj.
tak właśnie zduszone, zdławione, zmiażdżone jest słowo
Miłość. w świecie słów słowo
Miłość nie znaczy nic. mówiąc inaczej, znaczy to, co kto chce, co komu ślina na język.
Miłość jest spontanicznym, bezinteresownym czynieniem miłości, tak, jak słońce jest spontanicznym, bezinteresownym promieniowaniem słoneczności. słońce jest słońcem w świecie heliosowym,
Miłość jest słońcem w świecie jasności,
Miłość jest słońcem w świecie ciemności.

środa, 19 maja 2021

Wisława Szymborska - Szukam słowa

 

Chcę określić ich jednym wyrazem
jacy - ?
Biorę słowa potoczne, ze słowników kradnę,
mierzę, ważę i badam –
Żadne
nie odpowiada.
 
Każde najodważniejsze – tchórzliwe,
każde najpogardliwsze – jeszcze święte.
Każde najokrutniejsze – nazbyt litościwe,
najbardziej nienawistne – za mało zawzięte.
 
To słowo musi być jak wulkan,
niech bije, rwie i strąca,
jak straszliwy gniew Boga,
jak nienawiść wrząca.
 
Chcę, niech jedno to słowo
krwią będzie nasycone,
niechaj jak mury kaźni
pomieści w sobie każdą mogiłę zbiorową.
Niech opisze ściślej i wyraźniej
kim byli oni – wszystko co się działo.
Bo to co słyszę,
bo to co się pisze –
to jest za mało.
Za mało.





 
Bezsilna nasza mowa,
jej dźwięki nagie – ubogie.
Szukam wysiłkiem myśli,
szukam tego słowa –
ale znaleźć nie mogę.
Nie mogę.


niedziela, 16 maja 2021

Joean Artze - Świat jest dużym człowiekiem, a człowiek małym światem

 

Joean Artze / 1939 – 2018 / poeta, pisarz,muzyk  centralna postać literatury baskijskiej .

                                                                

Pinterest
świat jest dużym człowiekiem
a człowiek małym światem
 
sercem świata jest słońce
a słońcem człowieka serce
 
słońce daje światu blask i ciepło
a one są jak westchnienie i rumieniec,
które człowiekowi daje serce.
 
człowiek ma swój księżyc jasny, lecz zimny –
w głowie zaś palący ogień,
lecz ciemny - w podbrzuszu.
a oba razem stanowią jedność,
jeden jest jak ciepło i blask słońca
drugi jak życie i prawda
z rozpalonego serca.
 
tam na skrzyżowaniu dróg
tam, gdzie spotykają się wszystkie czasy
i zimny wiatr z północy
i gorący wiatr z południa
i wilgotny wiatr z zachodu
i suchy wschodni wiatr
tam właśnie Ty i ja zjednoczymy się

w samym środku
i zasiejemy drzewo miłości
ty i ja,
a dwa będą znaczyć jedność:
 
nas dwoje będzie pniem i osią życia,
nasze korzenie pogrążone w najgłębszych ciemnościach ziemi
a nasze gałęzie dosięgną najjaśniejszych wysokości niebios
a naszymi owocami będą słońce, księżyc i gwiazdy.
 
i zobaczysz, jak ptaki,
co pływają w delikatnych wodach przestworzy
albo ryby co latają w gęstym powietrzu oceanów
znajdą przy nas miejsce gdzie odpocząć
założyć gniazdo i złożyć jaja
i zobaczysz, że
tak jak kwiaty nieba czekają zwykle na ciemną noc
a gwiazdy łąk zwykle czekają na światłość dnia
będą wtedy czekać razem na nasz wspólny śpiew
 
1970
 

WILLIAM BUTLER YEATS - Co z tego ?


WILLIAM BUTLER YEATS , ur. 13 VI 1865, Dublin, zm. 28 I 1939 -  irlandzki poeta  dramaturg i filozof, tworzący w języku angielskim, czołowy twórca i działacz literackiego Odrodzenia Irlandzkiego. Motywy swych utworów czerpał z wczesnośredniowiecznej literatury irlandzkiej i folkloru, pozostawał jednocześnie pod wpływem romantycznego wizjonerstwa ; laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury

Co z tego ? 

Że będzie sławny, o tym wiedziano już w szkole:
Dla wspó
łuczniów był więcej niż zwykłym kolegą;
Wi
ęc cel sobie wytyczył i wytężał wolę,
M
łodzieńcze lata spędził w znoju i mozole;
"Co z tego? - duch Platona za
śpiewał. - Co z tego?"


Książki, które napisał, znikały spod lady,
Po ilu
ś latach zdobył bez trudu większego
Do
ść pieniędzy, by co dzień móc jadać obiady,
I przyjació
ł w potrzebie nie skąpiących rady;
"Co z tego? - duch Platona za
śpiewał. - Co z tego?"

 

Spełnił mu się nareszcie każdy sen szczęśliwy -
Mia
ł żonę, córkę, syna, dom i ptaków świergot
W ogródku, gdzie móg
ł sadzić kapustę i śliwy,
Wokó
ł siebie - poetów orszak hałaśliwy;
"Co z tego? - duch Platona za
śpiewał. - Co z tego?"

"Spełniłem swe zadanie - pomyślał na starość. -
Zgodnie z dziecinnym planem ca
łe życie zbiegło;
Cho
ć głupcy się wściekali, wykazałem stałość
I w czym
ś tam osiągnąłem przecież doskonałość
";

 










Ale duch jeszcze głośniej zaśpiewał: "Co z tego?"


piątek, 14 maja 2021

Anna Świrszczyńska -* * *

 

                                                                   


* * *
Szukając sensu
skrócę miłość
w pierwsze i ostatnie spojrzenie.
 
Skrócę cierpienie
w lęk i ulgę.
 
Skrócę szczęście
w nadzieję i echo.
 
Skrócę życie
w przedtem i potem.

 


czwartek, 13 maja 2021

Tadeusz Boy Żeleński - Wierszyk, który sam autor uważa za nie bardzo mądry

 

Niech mi kto wreszcie powi -
Diabłów kroć sto tysięcy! -
Czemu się tak nerwowi
Stajemy coraz więcej?
 
 
Józef Mehoffer - Planty - 1898
Długom to zgłębiał, przecie
Doszedłem kwintesencji:
W tym zło, że na tym świecie
Nic nie ma konsekwencji.
 
Rzecz jedna sama w sobie
Nie ciągle jest jednaka,
Lecz bywa w różnej dobie
To taka, to owaka.
 
Bywają dni, że człowiek
Strasznie jest siebie pewny,
Rad, od otwarcia powiek,
Jak prosię w deszcz ulewny.
 
Przed lustrem wówczas staje
I sam jest z siebie dumny,
I sam się sobie zdaje
Przystojny i rozumy.
 
Na drugi dzień, przeciwnie:
Ta sama ot, osoba,
A wszystko się w niej dziwnie
Znów człeku nie podoba.
 
Pysk mu się widzi krzywy,
Wiersze haniebnie głupie
I bardzo jest zgryźliwy,
I sam ma siebie w pogardzie.
 
Nie macie wprost pojęcia,
Jak to jest źle na nerwy,
Bez chwili odpoczęcia
Tak huśtać się bez przerwy.
 
Ba, gdyby się to dało
(To byłoby najprościej)
Wprowadzić jakąś stałą
Podstawę wszechwartości!
 
Tak głowę dręczę biedną,
Gdy myśl się jakaś czepi:
Ach, czyż to tylko jedno
Mogłoby tu być lepiej... 


Anna Kamieńska - DZIĘKUJĘ



Svetlana Tartakovska
Dziękuję niebu

że nauczono mnie wiązać snopki

łuskać groch

obierać ziemniaki

dziękuję ziemi

że dano mi prać pieluchy

przewijać dzieci

czytać po łacinie

i pisać wiersze

wszystko jak Bóg przykazał

w swoim czasie


środa, 12 maja 2021

Anna Kamieńska - Historia

 

.Vito  Campanella 1932


My już nie mamy historii

mamy tylko chwile

zmarnowane życia

mamy czterdzieści osiem godzin

obłudnej sprawiedliwości

 to nie historia nie jej dzwony

miałki piach dnia grzęznące głosy

pogrzeby nasze w szmerze liści

uścisk nad trumną oczy oczy

i czas co po nas się przetoczy

nie będzie miał historii czoła

ale pysk chytry zdradliwy i lisi


wtorek, 11 maja 2021

Zbigniew Herbert - Czas (fragment)

 


Czas jak łagodna woda w której
chwieją się twarze krajobrazu
niebo przepływa bystrą chmurą
lecz ludzie lądy pozostają
do dna jeziora przyrośnięte
cieniem topoli jak łodygą
 
I gdyby nie muzyka czasem
tych którzy strzegą gwiazd i owiec
można by sądzić że już wieczność
ta wytęskniona ta spod powiek
minęło życie zmarł niepokój
puszyste niebo masz pod stopą
 
Usypia czas zwierzęta ludzi
i balsamuje piękno kwiatów
słoje mądrości w bibliotekach
pieszczotę ludzką przechowuje
rytm serca uśmiech trzepot ptaków
czas co nas wspomni po imieniu
 
O czasie dobry tamten czasie
o ludzki czasie niepowrotny
o ty co dajesz godność rzeczom
i ludzi stroisz w barwę wspomnień
i krajobrazom dajesz kwitnąć
i chwiać się na łodygach spojrzeń
 
O czasie o łagodny czasie
o ludzki czasie niepowrotny
 
fot. neo-mfg.com


niedziela, 9 maja 2021

Barańczak Stanisław - Protokół

 



Zdając sobie sprawę
z własnej winy, ponad wszelką wątpliwość (oklaski)
udowodnionej przez przedmówców, chciałbym
oświadczyć na usprawiedliwienie, mimo (okrzyk: brawo!)
iż takie wykroczenie przeciw wszelkim normom
nie może być (oklaski) usprawiedliwione,
że urodziłem się istotnie, ale
nie z własnej woli i bez złych zamiarów;
ten postępek mi ciążył przez (śmiech, brawa) długie
lata; jak słusznie podkreślono
w dyskusji, nie potrafiłem wyciągnąć
z (oklaski) tego odpowiednich wniosków

i starałem się zatrzeć ślady swego czynu,
ale po (ironiczne sykanie) gruntownym
i szczerym przemyśleniu swej dotychczasowej
postawy, pragnę stanowczo
odciąć się od niej i poprosić o
(śmiech) danie mi jeszcze
jednej szansy (oklaski
przechodzące w owację).


Mal. Krzysztof Iwin - "Demokracja"