Halina Poświatowska - Wielkopostna legenda

MOJA NIEDZIELNA KARTKA Z KALENDARZA

 

Ryszard Mierzejewski - ZMARTWYCHWSTANIE

                                                                                        

Człowiek który umarł już
dawno temu
wycierpiawszy wcześniej swoje
i innych winy
kiedyś normalny wesoły szczęśliwy
hołubiony i pieszczony przez kochanki
i matkę
znów pojawił się na drodze
w Wielki Tydzień
brudny obdarty głodny
zamroczony tanim alkoholem
szedł wolno z trudem
po swej drodze krzyżowej
wspierając się o drewnianą laskę
szedł w stronę swej opiekuńczej
ławki która zawsze na niego czeka

wierna o nic nie pyta nie pomstuje
nie gdera usiadł na niej ciężko
oparł swoją laskę
głowa opadła mu nisko ku ziemi
jak temu w bólu rozpiętemu na krzyżu
tak zasnął
z nadzieją że kiedyś się obudzi
czysty zmartwychwstanie

Ryszard Mierzejewski 

Wojciech Młynarski - Idź swoją drogą

 

Co dzień, gdy przejdziesz próg,
masz wiele dróg, co w świat prowadzą
i znasz sto mądrych rad,
co drogę w świat wybierać radzą
i wciąż ktoś mówi ci,
w czym właśnie tkwi tej sprawy sedno,
byś mógł - z tysiąca dróg -
wybrać tę jedną.

Lecz gdy, tak zrządzi traf,
że świata praw nie zechcesz zmieniać
i kark potrafisz zgiąć,
gdy siłą wziąć, sposobu nie ma,
gdy w tym nie zgubisz się,
nie zwiodą cię zbyt trudne cele,
wierz mi - na drodze tej
osiągniesz wiele.

Bo znajdziesz na tej jednej z dróg
i kobiet śmiech, i forsy huk,
choćby cię kląć świat cały miał,
lecz w oczy nikt nie będzie śmiał,
chcesz łatwo żyć, to śmiało idź,
idź taką drogą.

Lecz gdy przetarty szlak
wybierzesz, jak wielu wybrało
i nim osiągniesz już
co w życiu zawsze krótko trwało
lecz nim w świat wejdziesz ten,
gdzie według cen pochlebstwem płacisz,
choć raz, raz pomyśl, czy
czegoś nie tracisz...

Bo przecież jest niejeden szlak,
gdzie trudniej iść, lecz - żyjąc tak,
nie musisz brnąć w pochlebstwa dym
i karku giąć przed byle kim,
rozważ tę myśl, a potem idź -
idź swoją drogą! 

Julian Tuwim - Litania

 LITANIA

Modlę się, Boże, żarliwie,
Modlę się, Boże, serdecznie:
Za krzywdę upokorzonych,
Za drżenie oczekujących,

Za wieczny niepowrót zmarłych,
Za konających bezsilność,
Za smutek niezrozumianych,
Za beznadziejnie proszących,
Za obrażonych, wyśmianych,
Za głupich, złych i maluczkich,

Za tych, co biegną zdyszani
Do najbliższego doktora,
Za tych, co z miasta wracają
Z bijącym sercem do domu,

Za potrąconych grubiańsko,
Za wygwizdanych w teatrze,
Za nudnych, brzydkich, niezdarnych,
Za słabych, bitych, gnębionych,

Za tych, co usnąć nie mogą,

Za tych, co śmierci się boją,

Za czekających w aptekach

I za spóźnionych na pociąg,

- ZA WSZYSTKICH MIESZKAŃCÓW ŚWIATA,

Za ich kłopoty, frasunki,
Troski, przykrości, zmartwienia,
Za niepokoje i bóle,
Tęsknoty, niepowodzenia,

Za każde drgnienie najmniejsze,
Co nie jest szczęściem, radością,
Która niech ludziom tym wiecznie
Przyświeca jeno życzliwie -
Modlę się, Boże, serdecznie,
Modlę się, Boże, żarliwie!

Julian Tuwim 

Roman Brandstaetter - Po co tak się trudziłeś, Leonardo?

"W dniu wczorajszym samoloty RAF dokonały
nalotu na obiekty wojskowe we Florencji".
Komunikat wojenny z roku 1943

Po co tak się trudziłeś, Leonardo?
 
Po co rysowałeś lot gołębi, Leonardo?
 
Po co rysowałeś ich skrzydła?
 
Po co rysowałeś ich lotki?
 
Spójrz na owoce twoich badań,
Spójrz na płonące domy
Po obu brzegach Arna.
 
Na te ruiny
Przypominające
Średniowieczny taniec śmierci.
 
Na mosty
Krwawiące
Jak odrąbane ręce.
 

Na Giocondę
Płaczącą po stracie męża.
 
A na to Leonardo"
"Szaleńcze,
Przecież tego nie mogły uczynić
Gołębie".
 
1963

Michaił Lermontow - Kołysanka kozacza

Śpij prześliczny mój chłopaczku,
Dziej się bajko, dziej.
Księżyc zasiadł w pełnym blasku
u kolebki twej,
a ja bajki mam dla ciebie
i piosneczkę mam;
a ty śpij zmrużywszy oczka
dziej się, bajko, nam.
 
Wśród kamieni rwący Terek
wzbija mglisty kurz,
a na brzegu groźny Czeczen
ostrzy kindżał już;

Ojciec twój to hardy wojak
zna rzemiosło swe.
Śpij malenki, śpij spokojnie
Bajka dzieje się.

Sam zobaczysz, ciężkie brzemię,
zły los pewny, lecz
śmiało włożysz nogę w strzemię
i pochwycisz miecz.
Ja jedwabiem wyścieloną
kulbakę ci dam;
śpij synaczku mój kochany
dziej się bajko nam.

Będziesz śmiałkiem jak się patrzy
duszą kozak-chwat,
wyjdę z tobą, dasz znak ręką
I wyruszysz w świat
Ileż gorzkich łez wyleję
skrycie nocy tej.
Cicho, słodko śpij, aniele,

dziej się, bajko, dziej.

Będę dręczyć się tęsknotą
w beznadziei czas,
modlić się całymi dniami,
nocą wróżyć z kart
i rozmyślać o twej biedzie
w obcym kraju gdzieś;
śpij, dopóki nie znasz smutku,
bajka dzieje się.

A na drogę matka święty
obrazek ci da.
Módl się przed nim,
niech cię zawsze Bóg w opiece ma,
i do boju się szykując
myśl o matce swej…
Śpij, prześliczny mój chłopczyku,
dziej się bajko, dziej.

Michaił Lermontow
przełożył Wiktor Wrzos

MOJA NIDZIELNA KARTKA Z KALENDARZA

 

Adam Zagajewski - MAŁPY

 

Pewnego dnia po władzę sięgnęły małpy 
Nasunęły złote sygnety na palce,
nałożyły białe, nakrochmalone koszule,
zaciągnęły się wonnymi hawańskimi cygarami,
stopy zaś uwięziły w czarnych lakierkach.
Nie zauważyliśmy tego, gdyż pochłaniały nas
inne zajęcia: ktoś czytał Arystotelesa,
ktoś inny przeżywał właśnie wielką miłość.

Przemówienia władców stały się nieco chaotyczne
a nawet bełkotliwe, ale przecież nigdy nie
słuchaliśmy ich uważnie, woleliśmy muzykę.
Wojny stały się jeszcze dziksze, więzienia
cuchnęły bardziej niż dawniej.
Wydaje się, że po władzę sięgnęły małpy.

Adam Zagajewski 

R.S. Thomas - Słowo

 

Marinus van Reymerswale 1490 - 1540

Ukazało się pióro, a Bóg powiedział:
"Pisz czym jest byt
człowieczy". I moja dłoń na długo
zawisła nad czystą stronicą,
aż, jak ślady stóp
zagubionego wędrowca, litery
wypełniły pustkę
kartki, a ja wyczytałem
z nich słowo "samotność". I ręka już drgnęła
by je zmazać, jednak ci wszyscy
czekający w oknie życia
zakrzyknęli gromko: "To prawda!"

R.S. Thomas
tłumaczenie Jabrzemski

R.S. Thomas - ON

 

Są noce tak przejmująco ciche,

że słychać, jak w nieprzejrzanej

dali szczeka lis i pohukuje

sówka. To właśnie wtedy leżę

przed świtem rozbudzony i słyszę,

jak woda spiętrzona gdzieś na Antlantyku

opada, wznosi się, opada, wznosi

fala za falą bijąc o długi brzeg

nadmorskiej wioski pozbawionej światła

i przyjaciół. I przychodzi myśl o tej

innej istocie, co też nie śpi,

godząc się, by nasze modlitwy

rozbijały się o nią, i to nie przez godziny,

lecz całymi dniami, przez lata, przez wieczność.

R.S. Thomas

przełożył Andrzej Szuba 

Ronald Stuart Thomas - ZIEMIA

Ronald Stuart Thomas  (( 1913 – 2000 ) - walijski poeta tworzący w języku angielskim, duchowny w narodowym Kościele walijskim. Tworzył lirykę refleksyjną, inspirowaną krajobrazem i folklorem Walii, jak również poezję religijną...

                                  

ZIEMIA

Co kazało nam sądzić,
Że jest Twoja? Bo sygnowana
Twoją krwią, Boże wojny?

To takie maleństwo,
I łatwo ją przeoczyć w mrowiu
Światów. Zwodzi nas Perspektywa; mikroskop

To nasz grzech; im silniejszy,
Tym my stajemy się bardziej
Niebotyczni. Gdzie podziały się
Twoje wcielenia? Ciało to zbyt ciężka
Szata, by cię nosić, Boże światła
I ognia. Maszyna zastępuje rękę,
Która przybiła cię do krzyża,
Ale nie może nas rozgrzeszyć.

Ronald Stuart Thomas
przełożył Andrzej Szuba 

Halina Poświatowska - Wiersz dla mnie

Hasiu Hasieńko

nie bój się nic

masz takie ładne usta -

i takie oczy wiesz -

zaciśniesz ładne usta

zamkniesz ładne oczy

i jeszcze dłoń w niewielką zwiniesz pięść

Hasiu - Hasieńsko

miałaś sukienkę w kropki

miałaś

lubiłaś dzwonić koralikami

lubiłaś

i miasto które przychodzi w nocy

kochałaś - tak

spójrz -

to wcale nie tak daleko

oni mówią - niebo

spójrz to całkiem blisko

oni mówią - noc

a ty - wrócisz do miasta

wykwitniesz imieniem

na ustach -

Hasiu Hasieńko

już trzeba iść

no chodź

Halina Poświatowska 

Julia Hartwig - Drzewo to dom

 (...) drzewa nie znane mi i pełne magii

z którymi człowiek tak często utożsamia swój los

Nauczcie nas pogodzić się z miejscem gdzie żyjemy

nauczcie nas poznać je do głębi i pokochać do końca

Być drzewem zakorzenionym

Adam Zagajewski. - TO

 

TO

To, co tak ciąży

i pcha w dół,

to, co tak boli jak ból

i pali jak policzek,

to może być kamień

lub kotwica.

Adam Zagajewski.