Archiwum bloga

niedziela, 24 marca 2019

Tomasz Misiak - TOAST / Z NADZIEJĄ






W szklance wino,
każda kropla jak łza.
Dzień powinien przeminąć,  
a trwa
Szary wieczór marnych przeczuć
i złych mocy….
Jak się ustrzec czarnych myśli,
czarnej nocy?


Białe wino w kruchym szkle srebrzyście lśni,
Płyną myśli, fale płyną, płyną dni…
Biały żagiel, biała kartka – widzę na niej
Czarnych liter rząd i czytam to przesłanie:



Anastasia Volkova
Wznieśmy toast
za tych, co na morzu,
Wznieśmy toast
za tych co na dnie,
Toast za tych
Co wciąż na rozdrożu,
Toast za tych,
co wciąż we mgle.

Wznieśmy toast za samotnych rozbitków,
Zagubionych na wysepkach wśród odmętów.
Za tych wszystkich co
już dawno
stracili nadzieję,
Że ktoś ich zabierze na pokład okrętu,
Że ktoś ich dostrzeże z okrętu….
Za tych wszystkich, którzy muszą odzyskać nadzieję,
Że ktoś ich dostrzeże z okrętu. 




          
           Z NADZIEJĄ

          Każdego dnia
          Dopóki trwa
Może się jeszcze zdarzyć cud.
Wystarczy jeden drobny gest,
Wystarczy kilka zwiewnych nut,
Wystarczy parę prostych słów,
Co ogrzać serca chłód umieją,
Żeby ten świat pokochać znów.
         By żyć z nadzieją.




Brak komentarzy: