Archiwum bloga

sobota, 12 lutego 2022

Maria Pawlikowska - Jasnorzewska - Ciotki

 Ciotki nie były piękne, nie miały nic z wróżek.
Były dzielne, szczawiowe, barchanowe żony.
Nie miały złotych włosów ani cienkich nóżek,
ani oczu złowrogich o rzęsach zdziwionych.

Brały serio swe dzieci, kwiaty i owoce,
mężów trzymały krótko, perfum nie lubiły,
zasypiały spokojnie w księżycowe noce,
pełne kurzej tężyzny i jaglanej siły.



Jedynie ciocia Jola wiotka i pachnąca
przypominała wróżkę i paryską lalkę.
Chodziła w piórkach ptasich i tiulach ze słońca,
całowała, podnosząc gwiaździstą woalkę...



Wkrótce ją jakieś wichry żałosne rozwiały
wśród wiosennych błyskawic i szumów ponurych...
Zgrzebne ciotki płakały - lecz nic nie wiedziały,
jaki był smak miłości i... trutki na szczury.



Maria Pawlikowska - Jasnorzewska



1 komentarz:

Magalska Magda pisze...

Pawlikowska-Jasnorzewska to moja ulubiona poetka z czasów licealnych i wczesnych studenckich. Chyba sobie poprzypominam jej dzieł nieco więcej.